içimde bir vaveyladır kopuyor
ne gözlerin biliyor ne sen biliyorsun
savaşın karanlık yüzünün de gölgesi var
sen benim gölgemi aydınlık sanıyorsun
boynumdaki yorgun damarlarımın mavisi
ölü hislerin aynasından kan akıtıyor
gözlerin aynaya değerse diye korkuyorum
sen gözlerimin içine bakıyorsun
gittiğimden beridir hiç şiir yazmıyorum
zira gitmiş bir kadın eksik şiirler doğurur
apansız bir ayrılığın ardından
hava almayan çiçeklerin yaprağı kokuyorum
yabancı dokunuşlar ve mavimsi damarlar
öldürür diye aşkı
iki dudağım arasından yalan dolan çıkarıyorum
yabancılar el sürebilir mi senin aşkına?
bilmiyorum
sanki üç günlük bir adama şiirler döküyorum
eğer gözlerinden acıdan örülme bir aşk geçerse
ben korkutulmuş bir kız çocuğu olurum...
gözlerinden diyorum
korkuyorum
Kayıt Tarihi : 9.9.2023 12:24:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)