Gözlerinin ışığını güneşten alan dilber
Uğrunda ölsem dahi bakmaya değer
Sen bakarken beni karanlıklar terk eder
Tüm korkular yüklenir varığını yoğunu
Sırtlanıp uzak diyarlara gider
Tutar elimden bir el ana şefkatiyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gözlerinde bir ufuk, gözlerinde hayat
Öyle geniş ki varlığında ben olmak
Ya bozkırlarında koşan bir kırat
Ya engin denizlerinde kayıp bir yelkenliyim...
çok güzeldi...saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta