1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Gözlerinde düşerken durgun sulara
Dudaklarında tırmanıyorum mutluluğa
Tenimdeki izlerin tırmalarken yüreğimi
Şahlanıyor koşar adım gözlerine
Bir çiçek, birde yürek
Hasretindir içimi kaplayan
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta