1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Gözlerinde düşerken durgun sulara
Dudaklarında tırmanıyorum mutluluğa
Tenimdeki izlerin tırmalarken yüreğimi
Şahlanıyor koşar adım gözlerine
Bir çiçek, birde yürek
Hasretindir içimi kaplayan
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta