Alnının çatından ihanete kurban gitmişse bir aşık
Ölüme gülümser anılar bir bir geçerken gözlerinin önünde
Ölüm aşığın bedeninde en son yüreği soğuturmuş
Bir kordu ki nasıl söndü yüreğin her hücresinde
Oysa böyle olmamalıydı aşığın ölümü
Öldüğünü bilmemeli yaşamalı aşık gönüllerde
Nesilden nesile taşınmalı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta