Gözlerin aklıma düştüğünden beri
Kalemim susmuyor yazıyor hududsuz
Nöbette, hücrede, gündüz ve gecede
Kalemim susmuyor yazıyor hududsuz
Adımlar umarsız atar ikişer üçer
Virane olmuş ruhum kanlı yaşlar döker
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta