Dermansız hastalık kalmadı sevgilim,
Sensiz yokmuş hastalığımın çaresi,
Zaten sonsuz aşk çaresizlikten doğar,
Bilmediğim ya yorgunluktur ya da gözlerimdeki fersizlik.
Kapı çalar koşar bakarım sen mi geldin?
Merdivenden çıkan olur çıkar bakarım,
Satırlarımda çağırırım seni veya hayallerimde,
Soluksuz yürüdüğüm yolun üzerindesin.
Saatler birbirini kovaladı ama sen gelmedin,
Keşke bir yağmur yağsa da sığınsan kulübeme,
Saçlarından akan yağmur damlalarını seyredeyim
Gözlerinin gülümsemesi bana hayat veriyor
Özlüyorum o güzel gözlerini, okuyorum manalı gözlerini.
Kayıt Tarihi : 21.11.2008 19:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!