Ne kömür gibi karaydı gözlerin,
Ne deniz mavisi,
Ne de zümrüt yeşili.
Fakat öyle sıcak, öyle bir sevgiyle bakardı;
Bakışında, gökkuşağının tüm renkleri vardı...
(1959)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bazen çok kısa şiirelrde çok uzun anlamlar barınır Böylesi bir şiirdi Rengarenk..
Ve bakışındaki sıcaklık, gönüllere taşardı...Tebrikler...
Sayın şair ; şiirin içine de bütün renkleri birden sıkıştırıvermiş ustaca, bir bakışla ...
Kutluyorum ....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta