Hergece ağlamayı öğrendim ben gözlerinde,
Seni görürdüm hep,
Kalbimdeki yangının sönmüş közlerinde.
Bilmezdim ki ben;
dünyada bukadar güzel gözler oldugunu.
Şu karanlık dünyamın,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




gönül kimi severse, güzel odur...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta