Kelebek uçan günlerden
Yeşili kaybolmuş bahçelere
Kapanmaz tahta kapılardan
Tozlu yollara
Sür beni
Saçlarımdan şehirlere ırmak
Suçlarımdan şiirlere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir ışık ki tutunurum
Kapama ne olur gözlerini
Gözlerin ki;
Ayağımın kaydığı bir uçurum
.
GÜZEL DİZELER TEBRİK EDİYORUM
SAYGILAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta