Ruhuma mıh diye çakılmış duruyorlar.
İki şamdan gibi pırıl pırıl gözlerin.
Sanki gökkubbe de som altından iki taht.
Göğsümün kafesinde yurt kuruyor gözlerin.
Farkı yok tecellinin hülasa kainattan,
Kurtulmak mümkün değil böylesi hakikattan.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta