Gözlerin Şiiri - Fitnat Yılmaz

Gözlerime düşen gizli bir efsun
Yüreğimi yakan kordu gözlerin
Hülyalı düşlerin emeli kaf'sın
Geçilmez yollarda yar'dı gözlerin

Derinden bakınca aklımı aldın
Umulmaz düşlere hayale saldın
Derdimin dermanı bir anzer baldın
Ruhumu aşk ile sardı gözlerin

Gecemde günümde senle doluydu
İçimden çaglayan sevgi seliydi
Bahçemdeki taze bahar yeliydi
Gülşene güzellik serdi gözlerin

Yastiğıma sızan gözüm yaşıydın
Fırtına boranın sakin döşüydün
İlkemin doğrusu mihenk taşıydın
Yolumun ziyası fer'di gözlerin

Yakın olsanda bana hep ıraktın
Oysa ufkumdaki en son duraktın
Bir yudum sevgiye hasret bıraktın
Temmuzda zemheri kardı gözlerin

Sen dağıttın ben arkanı topladım
Onca derdi hep üstüme yükledim
Kalmadı mecalim artık tekledim
Biçare gönlümü yordu gözlerin

Vazgeçmek bilmeyen sadık bir kuldum
Bekleye bekleye kapında soldum
Görünce yad eli sükuta daldım
Zümrütü görmeyen kördü gözlerin

Ebruli yıllardır yolunu gözler
Sanadır yazılan en güzel sözler
Bu yaman sevdayı yeninde gizler
Bir buğulu efsun sırdı gôzlerin
Bir buğulu efsun sırdı gôzlerin
Fitnat Yılmaz