Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gözlerin…
Ağlıyor gözlerin.
Volkan olup patlıyor,
Yedi kat altı yerin.
Gözyaşların dökülüyor,
Toprağa tane tane.
Sanki yüreğim,
Yerinden sökülüyor.
Serseri gönlüme nişane
Takıyor gözlerin...
öfff.öffffff yakmışsın sayfayı gurban kutlarım..
selamlar
tebrikler dost!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta