Gözlerin Şiiri - Sinan İncel

Firar ederken uykularım gecenin sabaha en yakın noktasında
Gözlerin gelir aklıma birden bire .
Uzun uzun bakışırım hayalinle.
Neyleyim , ben bu dünyayı,
Neyleyim , ben bu aşkı.
Bakışların da can bulmadıktan sonra.
Neyleyim, ben bu canı
Süzgün bakışların kalbe zarar yarim.

Öyle bir bakışın var ki ,
Papatyalar açıyor, gönül hanem de.
Koyu kahve gözlerinde can buluyor ,
Aşkın en koyu hali.
Neylesin bu garip sensiz baharı,
Bahar gözlü yarim..

Ağladığın da gozlerinden avuçlarıma dökülen inciler .
Kırgın ve pas tutmuş kalbimin zincirleri koparıyor.
Duruluyor bu deli gönül.
Bitiyor çılgınlıklar.
Mağrur ve küskün bakışlarında ,
Aşkının kurbanı oluyorum....

Şiir oluyor bakışların ,sair yüreğimde
Okuduğum en güzel mısra gözlerin.

Bütün bir ömrün yükü gizli yorgun bakışlarında.
Ne dertler ne acılar ne kederler var
Dilin sussa gözlerin anlatıyor yar.
Nasıl dimdik ve güçlü durduğunu.

Velhasıl kelam ,
Gözlerinde bir ömür mahkumum ben
Esaretlerin en güzeli gözlerinde....
Sürgünüm bakışlarına yar.

"Gözler ki, AŞK kapısının tokmağıdır,
Çalmasını bilene.
Gözler ki, AŞK ın kapısıdır,
Girmesini bilene.
Gözler ki, AŞK ın yuvasıdır,
Sığınmasını bilene.". (Alıntı)

İSTE BEN;
BU DELİ MAVİ , KOYU KAHVE GÖZLERİNDEN BASLADI
SENİ SEVMEYE....
SİNAN İNCEL
26/07/2026