Ey aşkıyla yakıp kül eden güzel!
Gönül bağını yeşertip, sulayandır gözlerin.
Yeşeren baharımda doğan huzur bahçesinin;
Menekşesi mi, sümbülü mü, yoksa gülü müdür gözlerin?
Has bahçende solmasın o gül yüzün.
Gülşeninde kalan tek gonca mıdır gözlerin?
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Aşkın ile besleyip büyüttüğüm derundaki,
Pinhan yüreğimi lâl eyleyendir gözlerin.
Bir nazarınla aydınlanıyor hânem,
Güneşmidir, aymıdır, yoksa, ateşmidir gözlerin.
evet gözlerde başlar gözlerde biter ne diyelim saygılarımla
Gönül Yare Meftun
Gönül yare meftun, yar nazardan bi nazar,
Cevr u cefa yazsan, gayri felek ne yazar.
Bilal ÖZCAN
Gözlerden girilmeden kalbe yerleşilmez, o gözler ki; bazen menekşe bazen sümbül bazen badem bazen de yakıcı bir gül olur çeker insanı içine içine... işte o noktadan sonrası ne anlatılabilir ne de anlaşılabilir. Ancak ve ancak yaşanır.
Coşkun yürek sahibi şair dostum ne güzel ifade etmiş Bu duygu ve mana yüklü şiiri bizlere sunan yüreğine kalemine sağlık tebriklerimle tam puan diyor esenlikler diliyorum. Değerli şair dost:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta