bir göz vardı gözlerimin önünde
ufak bir penceresi gibi dünyanın...
çekip almışlar bir yanını,ve adını öğrenmiş ıslaklığın
içinde;
sarmaşık sokaklarında gezen bir çocuk gibi
inciler asıyordu güneşe,yalın ayak....
lirik bir şiir,kıza bakıyordu sayfaların arasından...susarak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta