Gözlerim yollarda kaldı Şiiri - Murat Ülkü

Gözlerim yollarda kaldı, hep yasta,
İçimdeki o masum çocuk ağladı.
Kimi zaman sustu, kimi zaman hasta,
Yüreğime kışlar yağdı, kar bağladı.
​
​Kalbimi kırıyorlar anne, yine bak,
Her gün biraz daha ağır bu taşınmaz yük.
Yalanlar söylüyorlar, kör, sağır, budak,
Her söz bir öncekine sağır, her biri küçücük.
​
​Ağır ağır iyileşiyor bu ruhum,
Bağır çağır kapanmaya çalışır yaralarım.
Güneş doğsa da üzerime, karanlık yolum,
Gölgelerde kalır adımlarım, yorgun fallarım.
​
​Bir yanım, o masum çocukluğum, hani nerede,
Oyun ister, koşmak ister, düşsüz bir dünya.
Bir yanım ise çıkmaz sokak anne, bu şehirde,
Nereye gitsem kapı kilitler, koca bir rüya.
​
​Vazgeçmek istemiyorum, hâlâ bu direnişim,
Kendimce direniyorum, düşsem de yüz kere.
Tükendim sanma, hayır, son nefesim, son işim,
Umutla canlanıyorum, bilmem kaçıncı kere.
​
​Ama bir yanım hâlâ savaşıyor, göğsümde ateş,
Düşlerimle çarpışır gerçek, acımasız bir leş.
Bir yanım çoktan yenik anne, bitti bu süreç,
Sessizliğin çaresizliğiyle, sensizliğin keşmekeş.
​
​Anne, beni anlayan yok, feryadım duyulmaz,
Omuzumda yüklerim çok, taşıyamıyorum.
Kaybolmuş bir rüya gibi, kimse bulmaz,
Yüreğimde derin bir oyuk, yaşayamıyorum.
​
​Anne, derdim dağlardan çok, sormadan bil,
Sorma hâlimi, hiç gücüm yok, tek bir kelime.
Tek bir bakışın yeterdi aslında, uzat o eli,
Sırtımı dayayacak bir yuvam yok, gel yanıma.
​
​Seninkinde yer kaldıysa, ne olur aç kollarını,
Başımı koysam biraz anne, sadece bir an.
Şefkatinle sarsan beni, unutsam yollarımı,
Her şeyi unutsam bir anlık, son bulsa bu can.
​
​Elinde derman kaldıysa, o mucizevi dokunuş,
Başımı okşa biraz anne, ruhum dirilsin.
Bu dünyanın telaşından uzakta, bir sarılış,
Yeniden başlasam en baştan, yeniden gülsün.