Akşam çökünce üstüme düşerim yollara,
Sonra inerim sahillere, seni sorarım martılara,
Nerede mehtabım, neden gitti başka limanlara,
İsmini yazarım yalnız kalmış kumlara,
Gözlerim bulutlar arasında nur yüzünü arar.
Gecenin sessiz karanlığında dönerim evime,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta