Gozleri parlardi sonsuzluga varırdı
Kendinden bir parça alırdı kalbine saplardı
Kalbine ait tum oluşumlar yok olurdu
Kırmızı bir leke gorurdu ansızın
Ellerim kan revan içinde ona doğru koşuyorum
Kendini korurdu pek sevmezdi konuşmayı
Benden bile korurdu da ben ondan korunmazdım
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta