Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kabirde ilk önce akacak olan o fasık gözlerdir sayın şair! Türabın eritemiyeceği ve cehennem ateşinin muhatap alamayacağı müstesna gözler ise; burada na-mahreme nazar etmeyen ve Allah korkusuyla ağlayan muttakilerin gözleridir!
Bera-i malumat!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta