yavuzbayram77gmail.com
Umuda düşecek binlerce yıldızı alıp, yalnızlığı yalnızca bir yüreğe sığdırıp sessizliği öğrendim. Akan ırmaklar, coşan dereler, çağlayan nehirler gibi koştuğum sensin. Sırların ötesinden, dağların vadilerin ardından doğan güneşsin. Sıcaklığın göğüme düştüğünde, uzanır ellerim Allah'a; dualarımda yüreğinin enginliği ve bir avuç sevda.
Sevmelere gidişimdir iki yürek arası, ömrümün yettiğidir gecelerin karası, bir de gecelerde andığım adın...
Bu bir isteyiş, bu bir tutku, bu bir yazgı. Düşünsem şiirleşir sözlerim; öyle bir sevdaya yelkenlidir gemiler, bir de ömrüm, berraklığında aklım gider bakışlarından.
İçimde yaşadığımsın, ekmek diye. Umut diye, yüreğini beklediğim bu sevda rıhtımı duraklarda, bu iklimlerin köşesinde beklediğimsin...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta