Dipsiz gözlerimde kül renkli bulutlar
Buluttan kopan yağmur sığınırken gözlere
Mahzun bir yıldız her gece gözlerimi arar
Ve kayıp gider sabaha, gecenin ötesine
Yayılır ufuklara sabahın sensizliği
Güneş kınından sıyrılmış bir bıçak sanki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta