İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
ruhun dokusu yansıyor gözlere, bakışlara...ve mısralara aktarıldığı gibi yerleşiyor manasıyla yansıyan...gözler ve ruh bütünleşiyor...
tebrikler Zekâi Bey, anlamlı dörtlük...
Gözler ruhun penceresi gibidir.....bakışlar gönülleri dillendirir.....boyalı olsalar bile içinden gerçekler seçilebilir diye düşündüm......çünkü gözler yalanı da yansıtabiliyor anlayana .... kutluyorum.....tüm içtenliğimle..........Saniye Sarsılmaz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta