Aydınlığı gördüm yüzünde
Karşımda otururken
Gözlerin ışıl ışıl parlıyordu
Benimle beraberken
Ne oldu birden
Tüm zamansızlıklarda
Neydi birden değişen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ahh... Gözler, can alan gözler. Çok çok güzel. Beğendim. Gönlüne sağlık.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
içten çok hoş!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta