Gözler Şiiri - Mehmet Yilmaz 13

Bir hayaldi sanki
Gölgeliklerin, yeşilliklerin içinde
Bir parıltı
Onun mahur gözleriydi halbuki

Sadece aşk ve havada uçuşan yapraklar
Göşe bakıp
Elini açan iki mahlukât
Sevgi, evlere ulaştı mı ?

Hiçliğin olduğu bir diyarda
Seni gördü bu günahkar gözler
Karanlıktı
Göz bebeklerinin parıltısı aydınlattı önümü

Kaybolmuştum
Çok sarhoşum
Gülerken ki yüz hatların
Gösterdi evimin yolunu

Zihnim dopdolu
Düşünemiyorum
Gri hücrelerim tükendi
İçini boşaltmak lazım
Yapamıyorum

Tutunmak istedim
Anlaşılmak istedim
Yalnız kaldım bi’ çölün ortasında
Güneşin en tepede olduğu bir vakitte

Sana varmak içindi
Tüm gayretler ve saçmalıklar
Bir farkındalık, bir bakış
Çok muydu şu garibe