Kimsesizler penceresinden bak bana,
Işıklarla dolsun kalbimin ölümsüz evi.
Ayrılıkların gölgesinde tutunurken aşka,
Yağmur ol dindir, gönlümde yanan bu çileyi.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta