Bakışları seni;
Büyükmüşsün gibi gösteren süslü cümlelerin içinde
Çaresiz,
Seni o çok tanıdığın aynalar içinde bırakarak
Gider.
Sanki yanından mıknatıs geçmiş gibi çekilir
Çelikten kalp ve erimiş demir gibi kan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta