Gözlemeci Zeliha
Bir gün yolu ansızın
Al yanaklı o kızın
Ayran döverken yayıkta
Asla değildi kayıkta
Ahşap evin avlusunda
Üç taşlı ocağında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'vaktiyle' demeniz tepkisel yorumlara neden olabilir saygideger hocam :))
be ekliyeyim
' hala hamaratlar ve güzeller '
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta