İnsan gövdesine dokunmak:
sonsuzun gidişine
ve gözkapaklarına belleğin
sözcüklerin yerine bir boşluk koymak
hiçliği görmek: mumları söndürmek
karanlıkta bakışmak karanlıkta
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta