Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
_______Gönlün tanınmamış yıkıntılarında
Sanat mıydı, sanatçı mı?
Işıklar sönerken ağlayan, garsonların yorgun omuzlarında
Sanatçıydı ağlayan, ta derinlerden sessiz ve için için. Alkış bittiğinde sessizliğe bürünen mahzun ve boynu bükük dizelerin gözyaşını görür mü karanlıkta bakanlar.
Bence zor, eğer öyle olsaydı çatal bıçağın alkole boğulan imdat çığlığı uzun bir suskuya bürünüp pür dikkat dinlemede kalırdı.
Hep ses, hep dostluk olsun yarınlarda.
Sevgiler sana gelsin Neşe.
Sevgi, iyi kilerin sürgününde patlarken
Sese gömüldü kokusu yaşanmamışlığın,
__________Yaşam cinneti kaosunda
Törensiz ve beyinsiz
Gözden kayboldu Şiir
_______Gönlün tanınmamış yıkıntılarında
Sanat mıydı, sanatçı mı?
Işıklar sönerken ağlayan, garsonların yorgun omuzlarında…….
yaşanası duygular...
öyle yoğun akmışki yürek....
tüm içtenlik ve duygusallığı ile...
şiir belki gözden kayboldu ama ...
aması var işte...
tekrar tekrar yaşanması dileğimle...
selam ve saygılar....
Gün Afrodit’in bitmeyen adanmasıydı aşk’a
Edebiyatın mirası, gökkuşağı gözlerin aynasında kırıldı
Hece hece saçıldı, anıların ıslak diline
Umut, gözbebeklerinde acılaşmış su olduğunda.
Ve …bir ozan’ ın gönül yangınıydı, tenin tuzda çatlayışı
Duygunun kanı aktı, iki yanı keskin kılıçta ....anlatımınızdaki zerafete tebrikler!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta