İnsanları izlerken, sıradan birilerini,
Unutmuşken geçmişi ve yaşamışlığımı,
Seni, her dalgalı saçta ve hilâl kaşta,
Seni, her alımlı karaltıda,
Seni, her siyah kâhkül ve kara gözde,
Hem ürpererek, neden korkarak bilmem,
Hem de içimden birşeyler koparak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Vurgunluk ki hem de nasıl. Sevdalı yüreğin tutku ile haykırışı.. Kutluyorum. Tam puan.
Yağmurda üşüyorum, camda sen,
Arabamdayım, aynamda sen,
Çarşıdayım, vitrinde sen,
Bıkmışım, içkimde sen,
Boğaziçi’ndeyim, o Köprüde,
Atlayacağım dalgada sen.
Her an sevdiğini görmek ve onunla yaşadığını hissetmek harika bir duygu ve bu duygu, dizelerle bizlere ses olmuş. Yüreğinize ve kaleminize sağlık. Sevgiyle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta