Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Umarım ağlamamak sanada nasibolur.. inan bana ağlayamayanlar çok pişman.
tebrikler hüzünlü ama siir olarak güzel olmus
selamlarimla
İlhami Çiçek'in dediği gibi, 'İnsan ağlarken güzel!'
Bırakın aksınlar. Belki ağlamayı unutanlar utanırlar.
Selam ve saygılar..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta