Karanlık çöktüğünde ,
başlar yokluğunun vermiş olduğu eksikliğin , kalp burukluğu.
Gökyüzü durmadan yapraklarını döker.
Her yer hüzün her yer karanlık ,
korkmuş bir çocuk gibi saklanacak yer arıyorum. Gözlerin geliyor aklımı huzur ve aydınlık olan tek yer.
Kaçak girdim gözlerine,
Gözbebeklerinde saklanıyorum .
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta