Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öz özü görmeden gelinmezmiş göz göze
Son sürat iki tren kafa kafaya bir gelsin de
Seyredin nasıl birer paçavraya dönermiş
Elektriğe çarpılmış şuursuz iki şempanze
Çok güzel.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta