Beni yaprak gibi mazi içinde,
Bugüne getirir, geri götürür;
Bir fırtına nefes nefes hızlanır,
Bugünü, yarını alır götürür.
Mazide durulur, yarına bakar,
Gönlümde, kalbimde fırtına kopar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bizi alıp götüren dünlerde neler yaşanmadı ki ve umudumuzu yeşerten yarınlarda neler bekliyor bizi...Siz de beni alıp götürdünüz..Çok hoş ...tebrikler...Canan ÜÇER
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta