Bir tren gelse uzaklardan
Götürse duygularımı hayallerin
Müebbet yediği kara vagonlarda
Uzaklaşsa benliğim karamsarların
Ciğerleri pas tutmuş bedenlerinden
Keşke hapsolsam vagonun penceresine
Hiç bilmediğim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta