Burada yazılı olmayan yollar var.
Belki de hiç yaşamadığın alın yazın.
Tenine buğday taneleri serpiştirilmiş çocuklar,
İnceden inceye yüzünü kesen kar taneleri,
Soğudukça ısınan, ısındıkça titreyen bir göçmen bakışı,
Sıkıldığımdan değil, sarıldığımdan özlüyorum.
Belki bundandır sevdamız dikiş tutmaz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta