Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öyle derin şu gönlümün yarası
Dertlerim içimde yasım görünür
Aradım cihanı yoktur çaresi
Ele düğün bayram süsüm görünür
Aşka düşmüş yanar gizli özünden
Acı çeker yaş akıtır gözünden
Feryat figan eder gülün yüzünden
Bülbüller dikene hasım görünür
Ruhu okşar gönül yapsa lisanın
Saklasanda bir gün çıkar noksanın
Yüze gülen özü kaypak insanın
Gerçek yüzü kısım kısım görünür
Çakal kuzu gibi bürünmüş posta
Sansarlar bezenmiş çeşitli süste
Kurtlar dumanlıkta tilkiler siste
Av peşinde gezer masum görünür
Dinleyene öğüt deki Kul fani
Dünya senin olsa neki Kulfani
Elbette bu alem baki Kul fani
Her mezar taşında isim görünür
Harika dizelerdi beğeniyle okudum, alkıışlıyorum tam puan 10 puan sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta