bir eski şarkı alır götürür
gözyaşının düştüğü yere
o eski hatıralarının görüntüsüne
dalgalanır zaman
usul usul değişir kahvenin sigaranın tadı
bitmesin istersin o şarkı bitmesin
zaman alır sessizce yerini
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta