boş bir kağıt, kırık bir kalem ve
karanlık sokaklarda geceyi kovalayan rüzgar.
görebildiğim ve duyabildiğim sadece bu...
yazdıklarım boş kağıdı kirletiyor,
kalemin mürekkebi ellerime akıyor,
rüzgar da geceyi yakalamış olmalı ki,
o da artık esmiyor.
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta