boş bir kağıt, kırık bir kalem ve
karanlık sokaklarda geceyi kovalayan rüzgar.
görebildiğim ve duyabildiğim sadece bu...
yazdıklarım boş kağıdı kirletiyor,
kalemin mürekkebi ellerime akıyor,
rüzgar da geceyi yakalamış olmalı ki,
o da artık esmiyor.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta