Haykırmak istiyordu
Daha fazla dayanamayacaktı
Sesini duyabilecek kimse yoktu orada
Kimse duymak istemiyordu.
Kendisi de korkuyordu sesinden
İçinde boğuyordu sesini.
Patlamak üzereydi susuşu.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Güne gelen şiiri kutluyorum. Teşekkür ediyorum. Şairi rahmetle anıyorum. İyi ki doğmuş...
İyi ki bu dünyadan bir Yannis Ritsos geçmiş.
bırakın açsın çiçekler gönlünce
"Haykırmak istiyordu..."
Ama...
"İçinde boğuyordu sesini..."
Ve hala boğuyoruz o sesleri...
Saygıyla...
Böyleydi,
Delik deşik,
Görülmemiş bir şekilde çiçek açıyordu işte.
Görülmemiş bir şekilde çiçek açıyordu işte.
...
Yannis i okumamak delilik...
silmeseydim geçmişteki yorumumu şimdi diyecektim bak ne kadar güzel..' boooommmm....!!! '
belleğimde şiirin, varoluş uçurumları olarak adı kalan bir dizisidir şiirin!!!
görülmemiş bir şekilde çiçek açıyor..
uzun.. çarpışan bir mevsimin biriktirdikleri..
fırtına patladı ve kendini suya bıraktı
beklemekten bileylenmişler
deli ama dingin bir yolculukta şimdi..
okuduktan sonra insanın patlayıp çiçek açası geliyor gerçekten de.....
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta