İstanbul'u hiç bu kadar değişik görmemiştim,
Ayrılık ve hüzün dolu.
Gece olduğu zaman nedense,
Bir tül gibi iniyor üstüne duygular.
İstanbul'u hiç bu kadar değişik görmemiştim,
Ayrılıkların acısı ve rengi bürünüyor,
Dokunamamazlıkların hasreti ile boyanıyor.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta