İstanbul'u hiç bu kadar değişik görmemiştim,
Ayrılık ve hüzün dolu.
Gece olduğu zaman nedense,
Bir tül gibi iniyor üstüne duygular.
İstanbul'u hiç bu kadar değişik görmemiştim,
Ayrılıkların acısı ve rengi bürünüyor,
Dokunamamazlıkların hasreti ile boyanıyor.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta