Biti biraz kanlanınca,
Sırtı hemen kaşınıyor,
Azda cebi canlanınca,
İnsanlığı aşınıyor.
Çaresiz anadan doğma,
Hele de sonradan bulma,
Hızanlık dededen kalma,
Genden gene taşınıyor.
Ne söz bilir ne de sohbet,
Cismi cemiyyete töhmet,
Birde edince muhabbet,
Sanki beygir eşiniyor
Kuldur hayvani hevese,
Ruhu mapustur kafese,
Her kim muzum hıyar dese,
Tuz almadan koşunuyor.
Çıkar kapısında yatar,
Dostu arkadaşı satar,
Herdem kuru sıkı atar,
İşkembeden düşünüyor.
13.04.2012
Ömer TemelKayıt Tarihi : 13.04.2012 01:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)