Benden ayrılınca, çok ağlayıp, hep;
Dizlerini dövmüşsün de, görmedim…
Elden duyduğum bu, doğruysa eğer;
Meğer bana küsmüşsün de, görmedim…
Sensiz iken, boş zamanım bol artık;
Anlaşıldı, ellerinde bir zardık…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
