Dünyaya gelse de insanın çoğu
Bir zevki sefasın sürmeden gider
Kimisi beğenmez bal ile yağı
Kimi de yüzünü görmeden gider
Çalışıp dökülen ter yanağından
Lakin kurtulmayan yokluk ağından
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




İBRETİ, kölelik son bulsun, yeter
Yoksul hep çalışır, ağa yan yatar
Doğru söyleyene çamurlar atar
Dişlerin bileyip durmadan gider
Bütün Peygamberler köleliği faizi ağalığı paşalığı yıkıp yok etmek için
Gelmiştir Allah bir gerisi onun kuludur ancak kul kula kulluk yapamaz
Kulluk sadece Allah yapılır kul olmaksa adalet eşitlik paylaşım yaşanılır
Bir dünya var ede bilmektir gerisi oyundur bir sebeple seni soyarlar
Ve kendileri doyarlar bunun adı inkarcılıktır inanmak sözde değildir
Yaşamın hal ve hareketlerin bunun delilidir dünya var olalı pek bir şey
Değişmemiştir halen kula kulluk yapanlar ezilenler yok sayılanlar var
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta