Qebristan ne medhuş e ne jî ji me re menhuş e,
Ca hinek bisekine guh bide wê dengî ćiqas xamuş e.
Qelbê qebrê ne xamuş e, dervayê we ne heybet-puş e,
Mirov ji jîyanê sar dibin dil bi hêvîya wisala wê coş e coş e,
Ey goristan! Ti çi alem î? Fitratbilind u xuy bilind î!
Li ba te veşartî ne mirovê hişmend u xwedîrindî.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta