Zamansız kasabasının, az meltemli o uzak koyunda
Üzerimde uçuk tanrıça kıyafetleri
Tatlı düşler çağıldarken koynumda
Neden uzanmıyorum bir ocak başı ılıklığına
Doygun ve dingin...
Nerde kaldı bu Apollo
Lir sesi de duyulmadı hâlâ?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta