Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
daglara mi anlatsam,denizlere mi gitsem? martilar dinler mi?..bu atesi biz yaktik,yüreklerimizde baska söndürecek göremiyorum..Caresizligin siiri..Yüreginize saglik..Tebrikler
Yüreğinize sağlık üstad..kutlarımm..
Tebrikler ve Teşekkürler böyle güzel bir şiiri okuma fırsatını verdiğiniz için.
Elleriniz, Yüreğiniz, Kaleminiz dert görmesin.
Saygılarımla
Galip Sinecikli
Söndürecek olan yine sizlersiniz...Ama bana sorarsanız..Hiç söndürmeyin...Alevlerin sıcaklığında ısınmak daha güzel dostum...Kalın sevgiyleeee
Başını yaslayacak
Sıcacık bir omuz istiyor şiir,
Olanca sıcaklığıyla yaslanacak...:)))
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
güzel şiir,güzel anlatım..tebrikler
haklısınız başka kimse söndüremez..tebrikler çok güzeldi..
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta