Bitmez bu insanın gönül tasası.
Boz tarlada boz bulamaç çorbası.
Boz ağaçtan kaşık, boz toprak tası,
Ye ki yiğitliğin görelim ağam.
Mevkiler kapılır oldu kuradan.
Kapanmıyor, irin akar yaradan.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta