Göreceksin bak…!
İçine oturacağım bir gün.
Tek kelime edemeyeceksin.
Ömrüne yoldaş olma pahasına sarf ettiğim saf çabalarımı özleyeceksin.
Hatırladıkça yağmaladığın duygularımı,
Örselediğin yanlarımı,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.



